als er geen honden in de hemel zijn, ik schrijf de boeken, die tekenen is kijken leer vergeeft geen fouten niet allen, die dwalen pelgrim  home

Not all those who wander are lost.

'Niet allen, die dwalen, lopen verloren', schreef J.R.R.Tolkien.
Ik verzon daar zelf 'verdwalen is balen' bij.
Ik ben wat keren onderweg geweest, maar was nog nooit letterlijk 'de weg kwijt'.
Goed voorbereid begon ik aan meerdaagse tochten met mijn sledehonden, de kano-expedities rond Corsica, langs de Schotse westkust en door de Zweedse archipelago, de fietstocht naar Noord-Spanje en de pelgrimstocht samen met mijn hond naar Santiago de Compostela.
Helemaal zonder risico zijn die ondernemingen niet, weet ik uit ervaring.
Veilig thuisblijven is voor mij geen optie.
Beter een 'oeps', dan een 'wat als'.

Een van de mooiste plekken waar ik mijn tentje opzette, was wel op een Schots eiland,
boven op een rots veertig meter boven de zeespiegel.

Een van de meest bizarre plekken, waar ik overnachtte, was op de Franse begraafplaats Happencourt;
het gras is er perfect gemaaid, er is altijd vers water en je hebt rustige buren.

Zo'n typisch vader-zoon ding.